Wednesday, July 26, 2017

Okara ေလးဒီးစ္ ဖင္းဂါး

ျမန္မာလူမ်ိဳးေတြစားတာကို အေမရိကားမွာ စိုက္ၾကပါတယ္။ ကြန္မင့္တခုေရးလိုက္တာ အိမ္တိုင္ယာေရာက္ လာေပးတယ္။ ခ်ဥ္ေပါင္ရြက္၊ ပင္စိမ္းရြက္၊ ငရုပ္သီးနဲ႔ ေလဒီးစ္ဖင္းဂါး။

အဂၤလိပ္လိုေရးရာ အေၾကာင္းရွိပါတယ္။ စစ္အစိုးရေခတ္ထုတ္ သတ္ပံုစာအုပ္မွာ ရံုပတီသီးတဲ့။ အြန္လိုင္းသတ္ပံုက်မ္းက ရံုးမတီသီးတဲ့။ အရင္ေခတ္ထုတ္ သတ္ပံုစာအုပ္ေတြမွာ ရံုးပတီသီး၊ ရံုးပတီငွက္လို႔ပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္တို႔အရပ္မွာ ရံုးပေလသီးလို႔ေခၚတယ္။ ေဒလီမွာ ေလဒီးစ္ဖင္းဂါးဆိုရင္ လူတိုင္းသိတယ္။ အေမရိကားမွာေတာ့ တမ်ိဳးတဘာသာ အိုကရာတဲ့။

ၾကံဳၾကိဳက္လို႔ ေျပာရအံုးမယ္။ ေဒလီတံုးကေဆးခန္းေလးမွာ ဆရာမေတြကိုစာသင္ေပးရေတာ့ ခြဲစိတ္ကုဆရာဝန္ဆိုတာ အရည္အခ်င္း (၃) ရပ္ရွိအပ္တယ္လို႔ သင္ေပးပါတယ္။
၁။ အီးဂဲလ္စ္ အိုင္း = သိန္းငွက္တို႔မ်က္စိလို စူးရွျပီး ျမင္ႏိုင္စြမ္း ေကာင္းရတယ္။
၂။ လိုင္းယြန္းစ္ ဟဒ္ = ျခေသၤ့လို သားေကာင္ငယ္ပါေစ စိုက္ထုတ္တဲ့လံု႔လကို မေပါ့ရ။
၃။ ေလးဒီးစ္ ဟင္း = မိန္းကေလးလက္ေတြလို ကိုင္တာတြယ္တာ ညင္သာရမယ္။

ေနာက္ရက္ေတြမွာ မွတ္မိၾကလားျပန္ေမးေတာ့ ဆရာမအားလံုးက နံပတ္ (၃) ကို တထပ္တည္းေျဖၾကတယ္။ ေလးဒီးစ္ ဖင္းဂါးတဲ့။ သူတို႔က စားစရာပဲ စြဲေနၾကတယ္။ Smile!

ေဒါက္တာတင့္ေဆြ
၂၇-၇-၂ဝ၁၆
၂၇-၇-၂ဝ၁၇
Thanks to Ma Hnin and Aung Kyaw Moe

No comments:

Post a Comment

Note: Only a member of this blog may post a comment.

တဦးလွ်င္

မႏၲေလး စာအုပ္လမ္း စာေပအလွဴ တဦးလွ်င္ (၁) အုပ္ႏႈန္း အခမဲ့ရယူႏိုင္ပါသည္။ ေရႊခ်ထားဖို႔ေကာင္းတဲ့ ေစတနာ။ စိန္စီထားသင့္တဲ့ သတ္ပံုမွန္လက္ေရးစာ...