ေက်ာင္းေတြေကာင္းမွ တိုင္းျပည္ေကာင္းမယ္
အဲဒီေခတ္က အင္ဂ်င္နီယာေတြလက္ရာ။ တကယ္ေတာ့ ေစာေစာပိုင္းမွာ လက္သမားနဲ႔ ပန္းရံဆရာေတြသာရွိတာ။ ေက်ာင္းေတြက အသြင္တူၾကသလို ဆရာဆရာမေတြကလည္း ဆင္ဆင္တူၾကမယ္ထင္ပါတယ္။ ေက်ာင္းသား ေက်ာင္းသူေတြက တူၾကတာေသခ်ာတယ္။ အထက္တန္းကေန တကၠသိုလ္ေတြေရာက္လာေတာ့ အနယ္နယ္ အရပ္ရပ္က ေက်ာင္းသားေတြနဲ႔ ဆံုတဲ့အခါ သူလိုကိုယ္လိုေတြသာ မ်ားတယ္။
ေခတ္တခုမွာ တိုင္းျပည္စီးပြားေရးေခၚ အစိုးရဘတ္ဂ်က္၊ လူေတြရဲ႕ အတတ္ပညာ၊ စိတ္ကူးအၾကံအစည္ေတြအရ စာသင္ေက်ာင္းေတြ တည္ေဆာက္တယ္။ တိုင္းျပည္ကို တည္ေဆာက္ၾကတယ္။
ကြ်န္ေတာ္ေနခဲ့တဲ့ မံုရြာ အထက (၂) ေဆာက္ခဲ့တာ မွတ္မွတ္ရရ ကြ်န္ေတာ္ ၅ တန္းတက္တဲ့ႏွစ္ကဆိုေတာ့ ၁၉၅၆ ဝန္းက်င္ကျဖစ္ပါမယ္။ အဲဒီေက်ာင္းေတာ္ၾကီးကို ျပီးခဲ့တဲ့ေမလထဲမွာ တေခါက္ ျပန္ေရာက္တယ္။ ေက်ာင္းၾကီး အိုမင္း ရင့္ေရာ္ေနျပီ။ အသစ္တိုးတက္မႈဆိုတာ အေတာ္ကိုနည္းလြန္းလွတယ္။
ကြ်န္ေတာ္တို႔တိုင္းျပည္ ၁၉၅၆ ေနာက္မွာ ဘယ္ေလာက္တိုးတက္ခဲ့သလဲကို ေမးေနစရာမလိုေတာ့ပါ။
ေက်ာင္းေတြေကာင္းမွ တိုင္းျပည္ေကာင္းမယ္။ တိုင္းျပည္ေကာင္းမွ ေက်ာင္းေတြေကာင္းမယ္။
ေဒါက္တာတင့္ေဆြ
၂၂-၁၂-၂၀၁၈
ေရာင္းတမ္းစာအုပ္ေတြ၊ ဆုရစာအုပ္ေတြ၊ အြန္လိုင္းစာေတြမွာ တစ္ခြင္ဆိုျပီး ေရးေနၾကတယ္။ ဖတ္ရတာ အေတာ္ကို ကသိကေအာင့္ႏိုင္တယ္။
ျပီးခဲ့တဲ့ေႏြရာသီ ကိုယ့္တိုင္းျပည္ အလည္ျပန္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္ကို ျမန္မာစာသင္ေပးလိုက္တဲ့ မံုရြာျမိဳ႕ အထက (၂) ကို ေမလ ၁၅ ရက္ေန႔မွာ ေရာက္ခဲ့ပါတယ္။ ပို႔စ္ေခါင္းစဥ္အတိုင္းေရးသားထားတဲ့ ေဆာင္ပုဒ္ကိုလည္း ေတြ႔ခဲ့ရတယ္။
ျမန္မာစာမွန္ေအာင္ေရးသူေတြ က်န္းမာျပံဳးေပ်ာ္ရႊင္ႏိုင္ၾကပါေစသတည္း။
ေဒါက္တာတင့္ေဆြ
၂၂-၁၂-၂၀၁၈
Comments
Post a Comment