ပန္းခ်ီ

ကြ်န္ေတာ္တို႔ အလယ္တန္းမွာ ပန္းခ်ီဘာသာရပ္လည္း သင္ခဲ့ရတယ္။ ၅ တန္းကေန ၇ တန္းအထိ။ ၉ တန္းေရာက္ေတာ့ ပန္းခ်ီဘာသာရပ္ကို ေျဖမလို႔စဥ္းစာမိေတာ့ ဆရာတေယာက္က ဘယ္လိုသိသြားလည္း မေျပာတတ္၊ ပထဝီနဲ႔ သမိုင္းသာ ေျဖဘို႔ ဆံုးမတယ္။ ဆရာဆရာမေတြက သူတို႔ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားေတြကို ေကာင္းရာေကာင္းေၾကာင္း သြန္သင္ တည့္မတ္ေပးၾကပါတယ္။

အထက္တန္းေရာက္ေတာ့ ပုလဲသြယ္လို႔ အမည္ေပးထားတဲ့ ေက်ာင္းနံရံကပ္စာေစာင္တခုထုတ္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္က ပန္းခ်ီဆြဲပါတယ္။

ေဆးေက်ာင္းေရာက္ေတာ့ ပဌမဆံုအၾကိမ္ ေက်ာင္းမဂၢဇင္းထုတ္ေတာ့လည္း ကြ်န္ေတာ္က မ်က္ႏွာဖံုးပန္းခ်ီနဲ႔ သရုပ္ေဖၚပံု တခ်ိဳ႕ဆြဲေပးရပါတယ္။ မႏၲေလးေဆးေက်ာင္းေရွ႕က ပလက္ေဖာင္းေပၚမွာရပ္ျပီး ေက်ာင္းအေဆာက္အဦပံုကို ၾကည့္ဆြဲခဲ့ပါတယ္။ ေက်ာင္းပံုက ခပ္ေစာင္းေစာင္း။ နီးတဲ့ေနရာကၾကီးျပီး ရွဴးသြားတဲ့ပံု။ အထက္ကို တက္သြားတဲ့ပံု။ ခဲေၾကာင္းနဲ႔သာဆြဲခဲ့ျပီးမွ ေဆးေရာင္ေတြထည့္တယ္။

ကြ်န္ေတာ္က ေဟာက္ဆာဂ်င္ျဖစ္ေနျပီ။ ခုႏွစ္ကို မေမ့ပါ ၁၉၇၃ ခုႏွစ္။ မဆလ ပါတီ ပဌမအၾကိမ္ညီလာခံလုပ္တဲ့ႏွစ္။ ပံုျပီးမွ မဂၢဇင္းတာဝန္ခံဆရာက မဆလ လိုဂိုပါ ထည့္ခိုင္းလို႔ ထည့္ေပးရေသးတယ္။ ဆရာလည္း ထုတ္ေဝခြင့္ရေအာင္ ခိုင္းရပံုက်တယ္။ အဲဒီမဂၢဇင္းအခုဘယ္မွာမွ ရွာမရေတာ့ပါ။

ပန္းခ်ီမျဖစ္ျဖစ္တာ ႏွစ္ေတြၾကာျပီ။ ေက်ာင္းမဂၢဇင္းထုတ္ျပီး အလုပ္ထဲေရာက္သြားျပီ။ ေဆးေက်ာင္းသားတုန္းကေတာ့ သူငယ္ခ်င္းေတြခိုင္းတဲ့ ပံုတူခဲပန္းခ်ီေလးေတြ ဆြဲေပးရဘူးေသးတယ္။ သူတို႔ရည္းစာပံုေတြေပါ့။

အထက္တန္းေက်ာင္းသားမွာ ပံုဆြဲျဖစ္တာ အမ်ားဆံုး။ ကြ်န္ေတာ္က ခဲေရးပံုတူနဲ႔ ေရေဆးသာ ဆြဲတတ္တယ္။ ေကာက္ရိုးပန္းခ်ီလည္း နည္းနည္းေတာ့ရတယ္။ ရုပ္ရွင္မင္းသမီးတေယာက္ပံုတူတခုသာ ျပန္ရွာေတြ႔ေတာ့တယ္။

အခုပဲ စုတ္တံျပန္ကိုင္ၾကည့္လိုက္တာ လက္က်န္လည္း မရွိ၊ လက္မွန္လည္း မရွိေတာ့ပါ။

ေဒါက္တာတင့္ေဆြ
၂၂-၁၂-၂၀၁၈

Comments