Low Price ျမန္မာစာ
မဆလေခတ္မွာ သတ္ပုံေတြ ကေျပာင္းကျပန္ေတြလုပ္လုိက္လုိ႔ ျပႆနာေတြေပၚခဲ့တယ္။ တ တခုဆုိတာကုိ တစ္လုိ႔ ေရးရမယ္ဆုိေတာ့၊ ငါးတစ္တတစ္ကုိ ငါးတစ္တစ္တစ္လုိ႔ ေရးရေတာ့မယ္ေပါ႔၊ ဘယ့္ႏွယ္လဲ။
အေရာင္မဲတာကုိ မည္းလုိ႔ဆုိေတာ့ ဦးဝင္းေဖရဲ႕ ႐ုပ္႐ွင္ဇာတ္ကား အျဖဴ နဲ႔ အမဲ မွားတယ္ဆုိၿပီး အျဖဴ နဲ႔အမည္း လုပ္လုိက္ေတာ့ မည္းရဲ႕အသံထြက္က ျမည္းမဟုတ္လား။ ဟုတ္လုိက္ေလ၊ အျဖဴ႐ွိမွေတာ့ အျမည္း႐ွိရေတာ႔မွာေပါ့။ အျဖဴဆိုတာ အရက္ျဖဴ၊ ဘီအီးဒီစီကုိေခၚၾကတာ။
မႏၲေလးျမန္မာစာက်ဴ႐ွင္ဆရာႀကီးတဦးက၊ ရ နဲ႔ ယ ျပႆနာကုိ ရခုိင္သံနဲ႔ၫွိရမယ္ဆုိရင္ ရခုိင္သံနဲ႔ ေဟာဒီဟာကုိ အသံထြက္ ဖတ္ၾကၫ့္ပါတဲ့။ ငါကြာ သံပုရာသီးနဲ႔ ေရနဲ႔ ေရာေသာက္တာ၊ ဗုိက္ထဲက ရစ္ရစ္ၿပီး နာလာတယ္။
ကြန္မင့္ေရးသူက အရင္ကမႏၲေလး အႏုပညာေလာကထဲကပါ။
ကြ်န္ေတာ္တို႔အလယ္တန္းေက်ာင္းသားကတည္းက မွတ္သားလာတာရွိတယ္။ ပင့္ရစ္မႏိုင္ ရခိုင္ေမးတဲ့။ ရရစ္နဲ႔ ယပင့္ကို ေျပာတာ။ တရားေသမွတ္တာေတြက မွားတတ္တယ္။ ျမန္မာစာမွာ အခ်ဳပ္အျခာလို႔ေရးတယ္။ ရခိုင္က အခ်ဳပ္အခ်ာလို႔ ေရးပါတယ္။
ျမန္မာစာမွာ ေဖၚျမဴလာလိုသံုးတာေတြ မွားႏိုင္သလို ယူနီေဖါင္းဝတ္ေပးသလို တသမတ္တည္းသည္လိုသာေရးလို႔ တ နဲ႔ တစ္ အျပင္ခိုင္းတာက မတရားပါ။
ျမန္မာစာဟာ အင္မတန္ နက္နဲ သိမ္ေမြ႔ က်ယ္ျပန္႔ပါတယ္။ ျမေစတီေက်ာက္စာနဲ႔ ကေန႔ေပၚေခတ္စာေတြၾကားမွာ ႏွစ္တေထာင္နီးပါးရွိျပီ။ ႏွစ္ေတြၾကာလာျပီျဖစ္လို႔ ေရွးကအဆီအႏွစ္ေတြကိုပါ ထုတ္ႏႈတ္ယူမွသာ နက္နဲတာကို သံုးတတ္ပါမယ္။
အြန္လိုင္း ေဒါင္းလုဒ္စာအုပ္ေတြ ၉၀% ေလာက္က သတ္ပံုေတြျပင္ထားတယ္။ ဖုန္းသံုးတဲ့ ဖရီးအက္ပ္ အဘိဓာန္ေတြက ခပ္လြယ္လြယ္လုပ္ထားတာေတြ။ ဝီကီပီးဒီးယားလည္းပါတယ္။ ခုေခတ္ စာေရးဆရာေတြ ကဗ်ာဆရာေတြကလည္း သတ္ပံုသမိုင္းကို ေလ့လာမေနၾကေတာ့ပဲ အမိန္႔ရသတ္ပံုေတြနဲ႔သာ ေရးေနၾကတယ္။ အမိန္႔ရဆိုတာ ထန္းရည္ဆိုင္နဲ႔ အေပါင္ဆိုင္။
ေပါ့ေပါ့ေလးေတြး လြယ္လြယ္ေလးေရးရင္ေတာ့ အေပါစားျဖစ္မယ္။
ေဒါက္တာတင့္ေဆြ
၂၃-၁-၂၀၁၉
Comments
Post a Comment