10 Downing Street ေဒါင္းနင္း တဆယ္ ဝင္ဖူးတယ္
ကြ်န္ေတာ္တို႔ ငယ္ငယ္ေလးကတည္းက ေဒါင္းနင္းလမ္းဆိုတာ ၾကားၾကားေနခဲ့ရတယ္။ ျဗိတိသွ်နဲ႔ ကြ်န္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံက ရန္သူလည္းျဖစ္၊ မိတ္ေဆြလည္းျဖစ္၊ ေဆြးမ်ိဳးပါစပ္တယ္။ ျဗိတိသွ်ဝန္ၾကီးခ်ဳပ္အဆက္ဆက္ရဲ႕ တရားဝင္အလုပ္လုပ္တဲ့ ရံုးခန္းက လန္ဒန္ျမိဳ႕ ေဒါင္းနင္းလမ္၊ အိမ္နံပတ္ (၁ဝ) မွာရွိေတာ့ ကိုလိုနီေခတ္၊ ဒုတိယကမာၻစစ္၊ လြတ္လပ္ေရး ၾကိဳးပမ္းမႈကာလနဲ႔ လြတ္လပ္ေရးရျပီးေနာက္ ကေန႔အထိ ဒီအိမ္နံပတ္နဲ႔ ရင္းႏွီးေနၾကတာပါ။
ကြ်န္ေတာ္လည္း ေဒါင္းနင္းလမ္း၊ ျခံအမွတ္တဆယ္ (တစ္ဆယ္ မဟုတ္) ထဲ ဝင္ဖူးတယ္။ စစ္အစိုးရလက္ထက္ေတြမွာ ျပည္ပကေန ဒီမိုကေရစီေရးၾကိဳးစားစဥ္ကပါ။ ယူအက္စ္မွာက ကြ်န္ေတာ္တို႔ အေဝးေရာက္စင္ျပိဳင္အစိုးရရံုးရွိခဲ့တယ္။ ကြ်န္ေတာ္ေနတာက နယူးေဒလီ။ ဝါရွင္တန္ဒီစီကို ၂၄ ႏွစ္အတြင္း ငါးေခါက္ေရာက္တယ္။ အဂၤလန္မွာ ဒီမိုကေရစီေရး အစည္းအေဝးေတြ မလုပ္ခဲ့ရပါ။ က်န္တဲ့ ဥေရာပႏိုင္ငံေတြကေတာ့ သေဘာေကာင္းၾကတယ္။ ေနာ္ေဝ၊ ဆြီဒင္နဲ႔ အိုင္ယာလန္တို႔က ထိပ္ဆံုးက။ ဒိန္းမတ္၊ နယ္သာလန္၊ ဂ်ာမဏီ၊ အီတလီ၊ ဆြစ္ဇာလန္၊ ပိုလန္၊ စတဲ့ႏိုင္ငံေတြကလည္း သေဘာေကာင္းရွာၾကတယ္။ ျပင္သစ္ကိုေတာ့ နယ္စပ္ျမိဳ႕သာေရာက္တယ္။ ရုရွား၊ စပိန္နဲ႔ ေပၚတူကီႏိုင္ငံေတြကိုေတာ့ မသြားခဲ့ရပါ။ ေမာ္စကိုေတာ့ ထရတ္ဇစ္ ၃-၄ ခါေရာက္တယ္။ အေမရိကားသြားရင္ ေစ်းခ်ိဳတဲ့ ေအရိုဖလုပ္စီးရလို႔။
အဂၤလန္က ဗီဇာခက္တယ္။ ခက္တာကို ရေအာင္လုပ္ရတဲ့အက်င့္က ပါေနျပီ။ ခရီးစရိတ္ကလည္း အလုပ္ခရီးကလြဲရင္ မရွိေတာ့ ယူအက္စ္ေအကအျပန္မွာ သူငယ္ခ်င္းရွိရာ လန္ဒန္ကို ဝင္လို႔ရေအာင္ ျဗိတိသွ်ေလေၾကာင္းနဲ႔သြားတယ္။ ၄-၅ ရက္ ေနခဲ့တယ္။ ေဒါင္းနင္းလမ္းကို တရားဝင္ေရာက္ပါတယ္။ ျဗိတိသွ်အစိုးရ ႏိုင္ငံျခားေရးဝန္ၾကီးဌာန အတြင္းဝန္ တေယာက္နဲ႔ ခ်ိန္းခ်က္ျပီး သြားေတြ႔တာပါ။ အမွတ္ (၁ဝ) ေဘးကပ္လွ်က္ တံခါးေပါက္ကေန ဝင္ရတယ္။ စစ္အစိုးရ မေကာင္းေၾကာင္းနဲ႔ ကြ်န္ေတာ္တို႔ေကာင္းေၾကာင္းေတြ စီကာပတ္ကံုးေျပာခ်တယ္။ ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံေတြက ႏိုင္ငံျခားေရး ဝန္ၾကီးဌာနမွာ တာဝန္ရွိသူေတြက ျမန္မာျပည္အေရးကို ဘက္စံုကၾကားေအာင္ နားေထာင္ၾကပါတယ္။
ေဒါက္တာတင့္ေဆြ
၁၃-၉-၂ဝ၁၆
ကြ်န္ေတာ္လည္း ေဒါင္းနင္းလမ္း၊ ျခံအမွတ္တဆယ္ (တစ္ဆယ္ မဟုတ္) ထဲ ဝင္ဖူးတယ္။ စစ္အစိုးရလက္ထက္ေတြမွာ ျပည္ပကေန ဒီမိုကေရစီေရးၾကိဳးစားစဥ္ကပါ။ ယူအက္စ္မွာက ကြ်န္ေတာ္တို႔ အေဝးေရာက္စင္ျပိဳင္အစိုးရရံုးရွိခဲ့တယ္။ ကြ်န္ေတာ္ေနတာက နယူးေဒလီ။ ဝါရွင္တန္ဒီစီကို ၂၄ ႏွစ္အတြင္း ငါးေခါက္ေရာက္တယ္။ အဂၤလန္မွာ ဒီမိုကေရစီေရး အစည္းအေဝးေတြ မလုပ္ခဲ့ရပါ။ က်န္တဲ့ ဥေရာပႏိုင္ငံေတြကေတာ့ သေဘာေကာင္းၾကတယ္။ ေနာ္ေဝ၊ ဆြီဒင္နဲ႔ အိုင္ယာလန္တို႔က ထိပ္ဆံုးက။ ဒိန္းမတ္၊ နယ္သာလန္၊ ဂ်ာမဏီ၊ အီတလီ၊ ဆြစ္ဇာလန္၊ ပိုလန္၊ စတဲ့ႏိုင္ငံေတြကလည္း သေဘာေကာင္းရွာၾကတယ္။ ျပင္သစ္ကိုေတာ့ နယ္စပ္ျမိဳ႕သာေရာက္တယ္။ ရုရွား၊ စပိန္နဲ႔ ေပၚတူကီႏိုင္ငံေတြကိုေတာ့ မသြားခဲ့ရပါ။ ေမာ္စကိုေတာ့ ထရတ္ဇစ္ ၃-၄ ခါေရာက္တယ္။ အေမရိကားသြားရင္ ေစ်းခ်ိဳတဲ့ ေအရိုဖလုပ္စီးရလို႔။
အဂၤလန္က ဗီဇာခက္တယ္။ ခက္တာကို ရေအာင္လုပ္ရတဲ့အက်င့္က ပါေနျပီ။ ခရီးစရိတ္ကလည္း အလုပ္ခရီးကလြဲရင္ မရွိေတာ့ ယူအက္စ္ေအကအျပန္မွာ သူငယ္ခ်င္းရွိရာ လန္ဒန္ကို ဝင္လို႔ရေအာင္ ျဗိတိသွ်ေလေၾကာင္းနဲ႔သြားတယ္။ ၄-၅ ရက္ ေနခဲ့တယ္။ ေဒါင္းနင္းလမ္းကို တရားဝင္ေရာက္ပါတယ္။ ျဗိတိသွ်အစိုးရ ႏိုင္ငံျခားေရးဝန္ၾကီးဌာန အတြင္းဝန္ တေယာက္နဲ႔ ခ်ိန္းခ်က္ျပီး သြားေတြ႔တာပါ။ အမွတ္ (၁ဝ) ေဘးကပ္လွ်က္ တံခါးေပါက္ကေန ဝင္ရတယ္။ စစ္အစိုးရ မေကာင္းေၾကာင္းနဲ႔ ကြ်န္ေတာ္တို႔ေကာင္းေၾကာင္းေတြ စီကာပတ္ကံုးေျပာခ်တယ္။ ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံေတြက ႏိုင္ငံျခားေရး ဝန္ၾကီးဌာနမွာ တာဝန္ရွိသူေတြက ျမန္မာျပည္အေရးကို ဘက္စံုကၾကားေအာင္ နားေထာင္ၾကပါတယ္။
ေဒါက္တာတင့္ေဆြ
၁၃-၉-၂ဝ၁၆

Comments
Post a Comment