It is my fault ကိုယ့္ထိုက္နဲ႔ ကုိယ့္ကံ
ကြ်န္ေတာ့္ပို႔စ္တခု = Take your time ဆရာအားမွ ဖတ္ပါ
ကြန္မင့္တခု = Mary Decem အစကေတာ့ အဲ႔ဒီအယူမရွိခဲ့ပါဘူး။ အေတြ႔အၾကံဳေတြကမ်ားလာေတာ့ တိုက္ဆိုင္တာေတြ မ်ားလာေတာ့ အဲ႔လိုျဖစ္ကုန္ေျပာရေတာ့တာပဲ။ case ေအးတယ္ေနာ္ေျပာမိတာနဲ႔ emegency case (အေရးေပၚလူနာ) ေရာက္လာတာမ်ိဳး၊ ခံုေခါက္မိတာနဲ႔ brought in death (လူေသေရာက္ျခင္း) ေရာက္လာတာမ်ိဳး PC case (ရဲမႈ) ေရာက္လာမ်ိဳး၊ ခဏခဏၾကံဳရေတာ့ တိုက္ဆိုင္တယ္လို႔ေတာင္ မေျပာရဲေတာ့ဘူး။ OG ward (သားဖြား-မီးယပ္အေဆာင္) ဆို fetoscope (ကေလးႏွလံုးခုန္သံ နားေထာင္စရာ) ကိုေရခဲေသတၲာထဲထည့္တာမ်ိဳး၊ တခ်ိဳ႕ဆို အနီေတြ အနက္ေတြ ဝတ္တာ မၾကိဳက္ဘူး၊ ပန္းအနီမတင္ရဘူး။ ကြ်န္မတို႔ဆို ပစၥည္းလြတ္က်ရင္ ေသေအာင္အဆူခံရတာ။ တိုက္ဆိုင္တာထက္ တကယ္ေရာက္လာတာေတြမ်ားေတာ့ မလုပ္ရဲေတာ့ဘူး။ ကိုယ္ေတြ႔ေတြပါ ေနာက္ျပီး Case ေအးတဲ့လူ case (လူနာ) ရွဳပ္တဲ႔လူဆိုျပီး ရွိေသးတယ္။ case ရွဳပ္တတ္တဲ႔လူနဲ႔ဆို ဘယ္သူမွ duty (ဂ်ဴတီ) မဆင္းခ်င္ၾကဘူး။ တကယ္လည္း ရွုပ္တာပါ။ သူ duty ဝင္တာနဲ႔ ေအးေနရာကေန အုန္းဒိုင္းၾကဲေတြ ဆက္တိုက္ေရာက္လာတာပါပဲ။ တခါႏွစ္ခါလည္း မဟုတ္ဘူးရယ္။ သူမ်ားနဲ႔ကို မတူတာပါ။ အဲလိုေျပာရတာေတာ့ မေကာင္းဘူးေပါ့ေနာ္။ လက္ေတြ႔ၾကံဳရေတာ့လည္း ႕႕႕႕႕
တိုက္ဆိုင္မႈဆိုတာ ေနရာတကာ နယ္ပယ္တကာမွာရွိပါမယ္။ အျပန္အလွန္နားလည္မႈ ေပးတတ္ေအာင္ ၾကိဳးစားၾကရင္ အဆင္ေျပမွာပါ။ အယူအစြဲဆိုတာ ျပင္ရတာအခက္ဆံုးပဲ။
ကြ်န္ေတာ္ ၁၉၇ဝ ေက်ာ္ႏွစ္ေတြမွာ ျမိဳ႕သာ (အရင္က စစ္ကိုင္းတိုင္း၊ အခုေတာ့မႏၲေလးတိုင္း) တိုက္နယ္ဆရာဝန္ ငါးႏွစ္ တာဝန္က်တယ္။ တႏွစ္က ႏွစ္ဆန္းတရက္ေန႔မွာ ဓါးျပကပစ္လို႔ေသဆံုးသြားတဲ့ ရဲတပ္သားအေလာင္း သံုးေလာင္း ေရာက္လာတယ္။ အဲဒီတႏွစ္လံုး (ပူးလစ္စ္ ေက့စ္) ေခၚတဲ့ ဆရာဝန္ေတြ တရားရံုးမွာ သက္ေသခံရတဲ့ အမႈေတြက မ်ားလိုက္တာ မေျပာပါနဲ႔ေတာ့။ ၁၆ မိုင္ေဝးျပီး အလြန္ဆိုးလွတဲ့လမ္းကေန ငါန္းဇြန္ကိုသြားျပီး သက္ေသထြက္ရတာ ထြန္စက္ဘီးဖံုးေပၚမွာ ပုဆိုးေခါင္းျမီးျခံဳနဲ႔ေပါ့။ (ေထြလာ) ေပၚစီးရတဲ့အခါဆို ဆန္ေကာထဲက ဆီးျဖဴသီးလို။
အခုဆို လူနာကို ကိုယ္တိုင္ ေမးျမန္း၊ စမ္းသပ္၊ ကုသ၊ ခြဲစိတ္ေပးရတာမဟုတ္ေတာ့ေပမဲ့ ေမးခြန္းေတြထဲမွာ ေရာဂါတူေတြ စုလာတတ္တယ္။ အဲတာက ကိစၥမရွိပါ။ အသက္-က်ား-မ မေျပာၾကတဲ့ ေမးနည္းစည္းကမ္း အဆင္မေခ်ာတာေတြ လာျပီဆိုရင္ အခ်ိန္ပိုကုန္ရျပီ၊ ေခါင္းရႈတ္စရာေတြကလာျပီ။ ကိုယ့္ထိုက္နဲ႔ကိုယ္လို႔သာ သေဘာထားရေတာ့တယ္။ ကြန္မင့္မွာလည္း မဖြယ္မရာေတြ၊ စြပ္စြဲတာေတြကလည္း စုျပံဳလာတတ္တယ္။ အခုပဲ ကြန္မင့္တခုက ဆရာရွင့္ေတြခ်ည္း မ်ားေနတယ္။ ဆရာခင္ဗ် မေတြ႔လို႔တဲ့။ ကိုယ့္ဝဋ္နဲ႔ကိုယ္ေပါ့။
ေဒါက္တာတင့္ေဆြ
၁၃-၉-၂ဝ၁၆
ကြန္မင့္တခု = Mary Decem အစကေတာ့ အဲ႔ဒီအယူမရွိခဲ့ပါဘူး။ အေတြ႔အၾကံဳေတြကမ်ားလာေတာ့ တိုက္ဆိုင္တာေတြ မ်ားလာေတာ့ အဲ႔လိုျဖစ္ကုန္ေျပာရေတာ့တာပဲ။ case ေအးတယ္ေနာ္ေျပာမိတာနဲ႔ emegency case (အေရးေပၚလူနာ) ေရာက္လာတာမ်ိဳး၊ ခံုေခါက္မိတာနဲ႔ brought in death (လူေသေရာက္ျခင္း) ေရာက္လာတာမ်ိဳး PC case (ရဲမႈ) ေရာက္လာမ်ိဳး၊ ခဏခဏၾကံဳရေတာ့ တိုက္ဆိုင္တယ္လို႔ေတာင္ မေျပာရဲေတာ့ဘူး။ OG ward (သားဖြား-မီးယပ္အေဆာင္) ဆို fetoscope (ကေလးႏွလံုးခုန္သံ နားေထာင္စရာ) ကိုေရခဲေသတၲာထဲထည့္တာမ်ိဳး၊ တခ်ိဳ႕ဆို အနီေတြ အနက္ေတြ ဝတ္တာ မၾကိဳက္ဘူး၊ ပန္းအနီမတင္ရဘူး။ ကြ်န္မတို႔ဆို ပစၥည္းလြတ္က်ရင္ ေသေအာင္အဆူခံရတာ။ တိုက္ဆိုင္တာထက္ တကယ္ေရာက္လာတာေတြမ်ားေတာ့ မလုပ္ရဲေတာ့ဘူး။ ကိုယ္ေတြ႔ေတြပါ ေနာက္ျပီး Case ေအးတဲ့လူ case (လူနာ) ရွဳပ္တဲ႔လူဆိုျပီး ရွိေသးတယ္။ case ရွဳပ္တတ္တဲ႔လူနဲ႔ဆို ဘယ္သူမွ duty (ဂ်ဴတီ) မဆင္းခ်င္ၾကဘူး။ တကယ္လည္း ရွုပ္တာပါ။ သူ duty ဝင္တာနဲ႔ ေအးေနရာကေန အုန္းဒိုင္းၾကဲေတြ ဆက္တိုက္ေရာက္လာတာပါပဲ။ တခါႏွစ္ခါလည္း မဟုတ္ဘူးရယ္။ သူမ်ားနဲ႔ကို မတူတာပါ။ အဲလိုေျပာရတာေတာ့ မေကာင္းဘူးေပါ့ေနာ္။ လက္ေတြ႔ၾကံဳရေတာ့လည္း ႕႕႕႕႕
တိုက္ဆိုင္မႈဆိုတာ ေနရာတကာ နယ္ပယ္တကာမွာရွိပါမယ္။ အျပန္အလွန္နားလည္မႈ ေပးတတ္ေအာင္ ၾကိဳးစားၾကရင္ အဆင္ေျပမွာပါ။ အယူအစြဲဆိုတာ ျပင္ရတာအခက္ဆံုးပဲ။
ကြ်န္ေတာ္ ၁၉၇ဝ ေက်ာ္ႏွစ္ေတြမွာ ျမိဳ႕သာ (အရင္က စစ္ကိုင္းတိုင္း၊ အခုေတာ့မႏၲေလးတိုင္း) တိုက္နယ္ဆရာဝန္ ငါးႏွစ္ တာဝန္က်တယ္။ တႏွစ္က ႏွစ္ဆန္းတရက္ေန႔မွာ ဓါးျပကပစ္လို႔ေသဆံုးသြားတဲ့ ရဲတပ္သားအေလာင္း သံုးေလာင္း ေရာက္လာတယ္။ အဲဒီတႏွစ္လံုး (ပူးလစ္စ္ ေက့စ္) ေခၚတဲ့ ဆရာဝန္ေတြ တရားရံုးမွာ သက္ေသခံရတဲ့ အမႈေတြက မ်ားလိုက္တာ မေျပာပါနဲ႔ေတာ့။ ၁၆ မိုင္ေဝးျပီး အလြန္ဆိုးလွတဲ့လမ္းကေန ငါန္းဇြန္ကိုသြားျပီး သက္ေသထြက္ရတာ ထြန္စက္ဘီးဖံုးေပၚမွာ ပုဆိုးေခါင္းျမီးျခံဳနဲ႔ေပါ့။ (ေထြလာ) ေပၚစီးရတဲ့အခါဆို ဆန္ေကာထဲက ဆီးျဖဴသီးလို။
အခုဆို လူနာကို ကိုယ္တိုင္ ေမးျမန္း၊ စမ္းသပ္၊ ကုသ၊ ခြဲစိတ္ေပးရတာမဟုတ္ေတာ့ေပမဲ့ ေမးခြန္းေတြထဲမွာ ေရာဂါတူေတြ စုလာတတ္တယ္။ အဲတာက ကိစၥမရွိပါ။ အသက္-က်ား-မ မေျပာၾကတဲ့ ေမးနည္းစည္းကမ္း အဆင္မေခ်ာတာေတြ လာျပီဆိုရင္ အခ်ိန္ပိုကုန္ရျပီ၊ ေခါင္းရႈတ္စရာေတြကလာျပီ။ ကိုယ့္ထိုက္နဲ႔ကိုယ္လို႔သာ သေဘာထားရေတာ့တယ္။ ကြန္မင့္မွာလည္း မဖြယ္မရာေတြ၊ စြပ္စြဲတာေတြကလည္း စုျပံဳလာတတ္တယ္။ အခုပဲ ကြန္မင့္တခုက ဆရာရွင့္ေတြခ်ည္း မ်ားေနတယ္။ ဆရာခင္ဗ် မေတြ႔လို႔တဲ့။ ကိုယ့္ဝဋ္နဲ႔ကိုယ္ေပါ့။
ေဒါက္တာတင့္ေဆြ
၁၃-၉-၂ဝ၁၆

Comments
Post a Comment