General Surgery အေထြေထြခြဲစိတ္ပညာ
ေက်ူဇူးပဲ ဆရာေလးေရ ႕႕႕။ ကြ်န္ေတာ္ စစ္ကိုင္းတိုင္း ပုလဲမွာ ျမိဳ႕နယ္ဆရာဝန္လုပ္စဥ္က လက္ေထာက္ဆရာဝန္ျဖစ္ခဲ့သူ ေဒါက္တာေမာင္ဝင္း တင္ထားတာကို ဖတ္ရပါတာပါ။ အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္က်ာ္တံုးက ခြဲစိတ္ခန္းေလးေတြကို ျပန္ျပီး အမွတ္ရေစတယ္။
ကြ်န္ေတာ္ ၁၉၇၃-၇၄ တံုးက မံုရြာေဆးရံုမွာ စျပီးတာဝန္က်တယ္။ ျမိဳ႕နယ္ဆရာဝန္ၾကီး ေဒါက္တာဦးခင္ေမာင္ဇံနဲ႔ တျခား စီနီယာဆရာေတြဆီကေန ခြဲစိတ္ပညာလက္ထပ္သင္ယူခဲ့တယ္။ တႏွစ္ေလာက္သာၾကာတဲ့အထဲ ေဖါင္ၾကီးသင္တန္းကို ေလးလသြားလိုက္ရေသးတယ္။
ေနာက္မွာ ျမိဳ႕သာတိုက္နယ္ေဆးရံုမွာ တာဝန္က်တယ္။ အဲဒီကစျပီး တေယာက္တည္းနဲ႔ ခြဲတာစိတ္တာေတြ လုပ္ရပါေတာ့တယ္။ မုတ္ေရာဂါ၊ ပန္းငံုတာကေနစတယ္။ အူက်တာလုပ္တယ္။ အေရးေပၚဗိုက္ခြဲရတာေတြက မလုပ္မျဖစ္လုပ္ရတယ္။ အူအတက္ေပါက္တာ၊ အစာအိမ္ေပါက္တာ၊ အူပိတ္တာ။ ဗိုက္ခြဲကေလးေမြးေပးတာ။ ဆီးေက်ာက္တည္တာ။ ေနာက္ထပ္အေရးေပၚေတြထဲမွာ ထန္းေလွ်ာလို႔ အရိုးက်ိဳးတာေတြ၊ ရာဇဝတ္မႈေၾကာင့္ ဓါး၊ လွန္နဲ႔ထိုးတာေတြ။
တေျဖးေျဖးနဲ႔ ေအးေအးေဆးေဆး ရက္ေရြးခြဲရတာမ်ိဳးေတြပါလုပ္ႏိုင္လာတယ္။ ရိုးရိုးနဲ႔ ကင္ဆာအပါအဝင္ ရင္သားအက်ိတ္မ်ိဳးစံု၊ တျခားအလံုး အက်ိတ္မ်ိဳးစံု။ သားအိမ္က်တာ၊ သားအိမ္ထုတ္တာ။
ေနာက္ပိုင္းမွာ လည္ပင္းၾကီးကိုပါခြဲတယ္။ လည္ပင္းၾကီးေရာဂါကိုခြဲရတာ အေတာ္ကိုသတိၾကီးရတယ္။ ဦးေႏွာက္ကိုသြားတဲ့ ေသြးေၾကာေတြ၊ အာရံုေၾကာေတြ၊ အသံအိုးနဲ႔ မ်က္စိနဲ႔မျမင္ႏိုင္တဲ့ (ပါရာသိုင္းရြိဳက္ ဂလင္း) ေတြကို သတိထားရလို႔ ဆရာဝန္တခ်ိဳ႕က မခြဲခ်င္ၾကပါ။ ကြ်န္ေတာ့္လက္က ကံေကာင္းတယ္။
ျမိဳ႕သာမွာ ၆ ႏွစ္ၾကာတယ္။ ခြဲစိတ္ခန္းမွတ္တမ္းေလးကို ျပန္ဖတ္ခ်င္ေနမိတယ္။ ျမိဳ႕သာျပီးေတာ့ စစ္ကိုင္းေဆးရံုမွာ ၂ ႏွစ္ေလာက္။ ေနာက္ေတာ့ ပုလဲေဆးရံုမွာ ၅ ႏွစ္ၾကာခဲ့တယ္။ ေရာက္တဲ့ေနရာတိုင္းမွာ ခြဲစိတ္ပါတယ္။ ဆရာဝင္းေရးတဲ့ ကြ်န္ေတာ္တို႔ဆရာ ညႊန္ခ်ဳပ္ေဒါက္တာဦးေက်ာ္ဝင္းက တင့္ေဆြနဲ႔ ေမာင္ဝင္း၊ မခြဲဖူးတာမရွိဘူးလို႔ေျပာသတဲ့။ ဦးေႏွာက္၊ ႏွလံုးနဲ႔ အဆုပ္ကိုေတာ့ မခြဲဘူးပါ။ အာသီးလည္းခြဲတယ္။ ႏႈတ္ခမ္းကြဲ၊ အာေခါင္ကြဲျပဳျပင္ေပးတယ္။ မ်က္စိလည္း နည္းနည္းခြဲတယ္။ ေက်ာက္ကပ္ခြဲတယ္။ အသည္းေတာင္ နည္းနည္းပါေသးတယ္။
ခြဲစိတ္ပညာစာအုပ္မွာမပါတာေတြလည္း တခါတေလေတြ႔ပါတယ္။ တခါက လူရြယ္ခ်င္းရန္ျဖစ္တာ တေယာက္ေနကိုက္လို႔ ႏွာေခါင္းတဖက္ျပတ္သြားတယ္။ အနာက်က္ေအာင္လုပ္ေပမယ့္ မ်က္ႏွာဆိုေတာ့ ရုပ္ဆိုးေနမယ္။ ျပတ္သြားတဲ့ေနရာက ႏွာေခါင္းမွာ ဘယ္ဖက္က ေဖါင္းေဖါင္းခံုးခံုးေနရာေလး။ တပါတ္ႏွစ္ပါတ္ေလာက္ ၾကံဖန္စဥ္းစားတယ္။ ေနာက္ဆံုးမွာ အရိုးႏုလည္းျဖစ္တဲ့ နားရြက္တဖက္က ခံုးေနတဲ့ေနရာေလးကို အေနေတာ္ျဖတ္ယူျပီး ျဖည့္ဆက္ေပးခဲ့ဘူးတယ္။ အေကာင္းၾကီးေတာ့ မဟုတ္ပါ။
သားအိမ္ထဲမွာမဟုတ္တဲ့ ဝမ္းဗိုက္ေခါင္းထဲမွာ ကိုယ္ဝန္ေဆာင္တာကို စာတပုဒ္ေရးဘူးတယ္။ အဲဒီေခတ္မွာ ဖလင္နဲ႔ ရိုက္တဲ့ကင္မရာေတာင္မသံုးႏိုင္လို႔ ဘာမွတ္တမ္းဓါတ္ပံုမွ မက်န္ရစ္ပါ။ မက်န္တာလည္းေကာင္းပါတယ္။ အဲလို အထူးကုဆရာဝန္ဟုတ္သူေတြကေန ၾကံဖန္ခြဲစိတ္ရတာမ်ိဳးကို ဆန္းလို႔ စာတမ္းတင္မိရင္ တရားစြဲခံရႏိုင္တယ္။
ကြ်န္ေတာ့္လက္နဲ႔ ခြဲစိတ္ကုသေပးခဲ့ဘူးသူေတြအားလံုးအတြက္ ဆုေတာင္းေပးလိုက္ပါတယ္။ အားနည္းခ်က္ေတြ ရွိခဲ့ရင္လည္း ေတာင္းပန္အပ္ပါတယ္။
ေဒါက္တာတင့္ေဆြ
၁၄-၁၂-၂ဝ၁၅
Comments
Post a Comment