Old is not always Gold အေဟာင္းနဲ႔ အသစ္ (သို႔) ကြ်န္ေတာ့္ ဘဝတသက္တာမွတ္တမ္း
• အသက္ ၂၄ ႏွစ္၊ ဘြဲ႔ရဆရာဝန္ျဖစ္၊ အလုပ္သင္ ၁ ႏွစ္၊ အစိုးရဆရာဝန္ျဖစ္။
• ေဖါင္ၾကီးလႊတ္၊ ေတာကိုလႊတ္၊ ေသာင္ျပင္လႊတ္၊ လူနာပင္လယ္ျပင္ကိုလႊတ္။
• တတိယအမ္ဘီကတည္းကဝယ္ထားတဲ့ နားၾကပ္နဲ႔ ေတာအရပ္မွာ စမ္းသပ္ေဆးကု၊
• လူ႔အသက္ ဝကြက္အပ္သူေတြလာစု၊ နာတာမမႈ၊ ဘာျဖစ္မွာမမႈ၊ ဆရာဘာေျပာေျပာအန္မတု။
• ခြဲစိတ္နဲ႔ ေဆး၊ ကေလးနဲ႔ မီးယပ္သားဖြါး၊ တေန႔တျခား၊
• အားထားသူမရွား၊ အားကိုးသူ တနယ္တလႊား၊ မ်ားသထက္မ်ား။
• လာသမွ်ေရာဂါ ရွိတာနဲ႔ကု၊ ခြဲစိတ္မႈ ရွားပါးျခင္းကိုအန္တု၊
• အေရးေပၚလာ ေတာ္တာနဲ႔ျပဳစု၊ အေတြ႔အၾကံဳမမ်ား အားနာနာနဲ႔ေဆးကု။
• တိုက္နယ္ေျခာက္ႏွစ္၊ လက္ေထာက္ဆရာဝန္ျဖစ္၊
• ဟိုေနရာႏွစ္ႏွစ္ သည္ေနရာႏွစ္ႏွစ္၊ ျမိ့ဳနယ္ဆရာဝန္ျဖစ္။
• ငါးႏွစ္ ကိုယ္အရပ္မွာတာဝန္သစ္၊ ၁၉၈၈၊ လုပ္သက္ ၁၅ ႏွစ္၊ အလုပ္ထြက္ျဖစ္၊
• ေနာက္ႏွစ္ႏွစ္၊ အမတ္ဝင္ေရြးျဖစ္၊ ဝရမ္းေျပးျဖစ္၊ ျပည္ေျပးျဖစ္။
• ၂၄ ႏွစ္ အိႏၵိယမွာေနျဖစ္၊ လုပ္သာလုပ္ရ ဘာမွမျဖစ္၊
• ျပီးခဲ့တဲ့ႏွစ္ ရျဖဴဂ်ီျဖစ္၊ ေနရာအသစ္၊ ဘဝအသစ္လိုလိုျဖစ္၊
• ဆရာဝန္ဘဝ အေဟာင္းျဖစ္၊ အမတ္ကအေဟာင္းျဖစ္၊ တိုင္းျပည္ေဟာင္းကေတာ့ အသစ္မျဖစ္။
ေဒါက္တာတင့္ေဆြ
၁၁-၆-၂ဝ၁၅
၁၁-၆-၂ဝ၁၆
Comments
Post a Comment