Rama ရာမဇာတ္လမ္း (သို႔) အဆိုးကိုအေကာင္းကႏိုင္တဲ့ပြဲ

ကြန္မင့္ (၁) Thu Kyaw Zin ဆရာခင္ဗ်ား ရာမဇာတ္ေတာ္မွ ရာဝဏရဲ႕ ေနာက္ထပ္ ခံယူတဲ့ဘြဲ႔နာမည္ကိုေရးရာမွာ ဒသဂီရိ (သို႔) ဒႆဂီရိမွာ ဘယ္ဟာက အမွန္ျဖစ္သလဲဆိုတာရယ္၊ ဘာေၾကာင့္ ထိုကဲ့သို႔ ေရးသားရသလဲ ဆိုတာရယ္ကို ႐ွင္းျပေပးေစလိုပါတယ္။ စကားေျပာသလို ေမးမိသြားတဲ့အတြက္ ခြင့္လႊတ္ပါဆရာ။

ကြန္မင့္ (၂) Pyinnya Nanda ဒသဂီရိ အမွန္၊ ဒသ ဆိုတာ ပါဠိစကား ၁ဝ ကိုေျပာတာပါ။ ဂီရိက ဦးေခါင္း၊ ဦးေခါင္းဆယ္လုံးရွိသူ။

ရာမဇာတ္ေတာ္ထဲမွာ ဒႆဂီရိလို႔ေရးၾကတယ္။ စစ္စစ္ေပါက္ေပါက္ လိုက္ရွာရပါတယ္။ လက္လွမ္းမီတာကိုသာ ေရးပါရေစ။

ဒသ = ဆယ္ခု၊
ဒသ = ျမင္ျခင္း၊ ျမင္သည္၊
ဒသမ = ဆယ္ခုေျမာက္၊
ဒႆန = ျမင္ျခင္း၊ ၾကည့္ျခင္း၊ ရႈျခင္း၊
ဂီရိ = ေတာင္၊

Rama ရာမမူရင္းက အိႏၵိယ Mahabharata မဟာဘာရတၲ ဆိုတဲ့ ေရွးအက်ဆံုး သသၤကရိုက္ (သကၠတ) ဘာသာနဲ႔ ေရးထားခဲ့တဲ့ Epic ကဗ်ာေမာ္ကြန္းရွည္ၾကီးျဖစ္ပါတယ္။ စာေပအႏုပညာအရာမွာ အေတာ္ကိုေကာင္းပါတယ္။ မူကြဲေတြလည္း ရွိတယ္။ ေတာင္အာရွနဲ႔ အေရွ႕ေတာင္အာရွႏိုင္ငံေတြအထိ ျပန္႔ႏွံ႔ပါတယ္။ ဗုဒၶစာေပထဲက Dasharatha Jataka ဇာတကဝတၲဳထဲမွာလည္း ပါလာတယ္။ ဘန္ေကာက္ျမိဳ႕က Wat Phra Kaew ဘုရားေက်ာင္းမွာလည္း ပံုေတြနဲ႔ရွိတယ္။ ကေမာၻဒီးယားမွာ Preah Ream လို႔ေခၚတယ္။ လာအိုမွာေတာ့ ေဂါတမဗုဒၶဟာ ရာမျပန္လည္ ရွင္သန္လာတာလို႔ ယူဆၾကတယ္။ ျမန္မာျပည္မွာေတာ့ ရာမာယဏဇာတ္ေတာ္ၾကီးဆိုျပီး ျမန္မာမႈျပဳထားပါတယ္။ Yama (ယာမ) လို႔ေရးတယ္။

ရာမမူရင္းက Ramayana (ရာမယန) ေခၚ အိႏၵိယေရွးေဟာင္း ဂႏၲဝင္ကဗ်ာရွည္ၾကီးထဲက ျဖစ္ပါတယ္။ Rishi Valmiki (ရစ္ရွီ ဗာလ္မီကီ) ကေနဖြဲ႔ဆိုတာပါ။ ျမန္မာ့စြယ္စံုက်မ္းမွာ ဝမၼီကိ ရေသ့ၾကီးကေရးခဲ့တယ္လို႔ဆိုပါတယ္။ ဇာတ္လိုက္က (ရာမ) နဲ႔ လူဆိုးက Ravana (ရာဗာန) တို႔ျဖစ္တယ္။ ျမန္မာမႈမွာ (ရာဝဏ) လို႔ေရးတယ္။ Ayodhya အယုဒၶယျမိဳ႕ၾကီးမွာ ဇာတ္အိမ္တည္တယ္။

ရာမဟာ အိႏၵိယႏိုင္ငံ အယုဒၶယ (ကေန႔ ယူပီျပည္နယ္) မွာေမြးဖြါးခဲ့တယ္။ တခ်ိဳ႕အယူအဆမွာ ရာမဟာ လြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္ ၁႕၂ သန္းကေမြးဖြြါးခဲ့တယ္လိုဆိုတယ္။ ရာမဟာ Ramachandra (ရာမခ်ႏၵရာ) ကို အတိုေကာက္ခၚတာျဖစ္တယ္။ ဟင္ဒူဘုရား Vishnu (ဗိရွႏူး) (ပိႆႏိုး) ရဲ႕ သားေတာ္ျဖစ္တယ္။ သူ႔ညီေတြထဲက Lakshman ကို ျမန္မာစာေပမွာ လကၡဏလို႔ ဘာသာျပန္ထားတယ္။ ရာမရဲ႕ဇနီး Sita ကို သီတာမင္းသမီးလို႔ ဖြဲ႔ဆိုထားတယ္။ အိမ္ေရွ႕အရာရမယ့္ရာမဟာ ျပည္ေျပးလာရတယ္။ သီတာကို Ravana (ရာဗာနာ) ကေန ျပန္ေပးဆြဲတယ္။ ျမန္မာမႈမွာ (ရာဝဏ) လို႔ေရးၾကတယ္။ သူက Lanka (လန္ကာ) ဘုရင္ျဖစ္တယ္။ ျမန္မာမႈမွာ (သိဂုႋ) နဲ႔ လကၤာကြ်န္းျဖစ္ျပီး၊ ကေန႔ သီရိလကၤာႏိုင္ငံေခၚတယ္။ သီတာမင္းသမီးလိုက္ရွာရင္း ရာမဟာ စစ္ပြဲေတြဆင္ႏႊဲရတယ္။ ရာမဇာတ္ေတာ္ထဲမွာ Lakshman လကၡဏနဲ႔ Hanuman ဟန္ႏုမာေမ်ာက္မင္းတို႔အခန္းကိုဖြဲ႔ထားတာေတြပါတယ္။ ေနာက္ဆံုးမွာ ရာမကအႏိုင္ရျပီး သီတာကို ျပန္ရတယ္။ အယုဒၶယမွာဧကရာဇ္ျဖစ္လာတယ္။

ေခါင္းဆယ္လံုးနဲ႔ ေရႊသမင္
မူရင္းဇာတ္လမ္းမွာ Ravana ရဲ႕ႏွမ Shoorpanakha (ေရွာရ္ပါနာခါး) က ရာမနဲ႔ လကၡဏကို ၾကိဳက္ေနတယ္။ ဘယ္သူ႔ရ ယူခ်င္ေနတယ္။ ရာမက သီတာနဲ႔ လက္ထပ္ထားျပီးျဖစ္ေနတယ္။ လကၡဏကျပန္မၾကိဳက္ဘူး။ အဲေတာ့ (ေရွာရ္ပါနာခါး) ဟာ သီတာကို ေသေအာင္ၾကံစည္တယ္။ လကၡဏက (ေရွာရ္ပါနာခါး) ႏွာေခါင္းနဲ႔  နားေတြကိုျဖတ္ျပစ္တယ္။ သူ႔အကိုက သီတာကို ျပန္ေပးဆြဲတယ္။

ဟင္ဒူဘာသာဝင္ေတြက Dussehra (ဒတ္စ္ရွိးရာ) ပြဲေတာ္ကို ႏွစ္စဥ္က်င္းပၾကတယ္။ ရာမကေန လူဆိုးကိုႏွိမ္နင္းတဲ့ပြဲပါ။ ေခါင္ဆယ္လံုးပါအရုပ္ၾကီးကို မီးတင္ရွိဳ႕ၾကတယ္။ ဗီလိန္လူဆိုးျဖစ္တယ္။ ဘီလူးမဟုတ္ပါ။ (ဒပ္စ္ရွိးရား) မွာ (ဒပ္စ္) က (၁ဝ) ျဖစ္ျပီး၊ (ရွိးရား) က ေခါင္းျခံုစရာျဖစ္ပါတယ္။ (ဒတ္စ္ရွိးရာ) ကို ဒသဂီရိ (ဒသဂီရိ) လို႔ေရးတာေတြ မွန္တယ္မထင္ပါ။ မူရင္းစာမွာ ဘီလူးဟာေခါင္းျပတ္ေနတယ္။ သူကပဲ (သုဂၢီဝ) ေခၚ (သုျဂိတ္) ေမ်ာက္မင္းနဲ႔ မဟာမိတ္ဖြဲ႔ဘို႔အၾကံေပးတယ္။ ျမန္မာမႈထဲက ေရႊသမင္ကို မူရင္းစာထဲမွာ မေတြ႔ပါ။

အဆိုးကိုအေကာင္းကႏိုင္တဲ့ပြဲ က်င္းပတာကိုေတာ့ အားေပးပါတယ္။ (ကြ်န္ေတာ္ေရးတာလြဲေနရင္ အေထာက္အထား၊ အကိုးအကားနဲ႔ျပင္ေပးၾကပါ။)

ေဒါက္တာတင့္ေဆြ
၁၄-၆-၂ဝ၁၆

The Indus Valley Civilization အိႏၵဳုျမစ္ဝွမ္းယဥ္ေက်းမႈ

ကြ်န္ေတာ့္ပို႔စ္တခု = Rama ရာမဇာတ္လမ္း (သို႔) အဆိုးကိုအေကာင္းကႏိုင္တဲ့ပြဲ


ကြန္မင့္တခု = Mg Nwaemyaing အိႏၵဳျမစ္က်ဥ္း၊ စစ္တလင္းမွာ၊ ခ်စ္ရင္းနစ္ရ၊ မင္း ဒႆလို၊ ကိုယ္ကဆိုရင္ ၊ ` _ ´ ငိုမွာလား၊ ရယ္မွာလား။

ဖတ္လို႔ေတာ့ ေကာင္းပါတယ္။ အိႏၵဳုျမစ္ဟာ ကေန႔ပါကစၥတန္မွာရွိတယ္။ ကေန႔ အိႏၵိယႏိုင္ငံေျမာက္ပိုင္း၊ အူတရာပရာဒက္ရွ္ျပည္နယ္ထဲက ရာမရဲ႕အယုဒၶယနဲ႔ အေတာ္ေတာ့လွမ္းကြာတယ္။ အေရွ႕-အေနာက္က်တယ္။ ရာမဟာ ေတာင္ဖက္တည့္တည့္က လကၤာကြ်န္းကိုသြား စစ္တိုက္ရတယ္။ အိႏၵဳုျမစ္ဟာမိုင္ေပါင္း ၃၁၈ဝ (ကီလိုမီတာ ၁၉၈ဝ) ရွည္လ်ားျပီး အာရွတိုက္မွာ အရွည္ဆံုးျမစ္ေတြထဲမွာပါတယ္။ အိႏၵဳုျမစ္ဝွမ္းယဥ္ေက်းမႈၾကီး ဘီစီ ၃၃ဝဝ - ၁၃ဝဝ တုန္းက ထြန္းကားခဲ့တယ္။

ေဒါက္တာတင့္ေဆြ
၁၄-၆-၂ဝ၁၆