MP3 file အသံဖိုင္
ေမးတဲ့သူေတြဖက္မွာ အခက္အခဲရွိမွာပါ။ ကြ်န္ေတာ့္ဖက္မွာလည္း ရွိတယ္။ ပံုေတြပိုတာ သိပ္ေသးရင္ တေနရာကိုကူးယူ၊ ပံုၾကီးခ်ဲ႕ရတယ္။ ဒါေတာင္မွ ဖတ္မရာမ်ိဳးရွိတယ္။ ပံုေတြအေစာင္းေတြ ေဇာက္ထိုးေတြပို႔လာရင္လည္း ၾကံရဖန္ရတယ္။ အသံဖိုင္ၾကေတာ့ ေနရာနဲ႔အခ်ိန္ေရြးမွသာျဖစ္မယ္။ ကြ်န္ေတာ့္မွာ ရံုခန္းရယ္လို႔မရွိပါ။ ခုထိမဖြင့္ႏိုင္ေသးပါ။ ေဆာရီး။
အသံဖိုင္နဲ႔ပတ္သက္လို႔ မေမ့တာတခုရွိပါတယ္။ ေဒလီမွာေနစဥ္က ျမန္မာျပည္ကဒုကၡသည္ေတြကို အခမဲ့ေဆးကုေပးတဲ့ ေဆးခန္းေလးတခုဖြင့္ခဲ့တယ္။ မထင္မရွားကေန တဆင့္စကားတဆင့္နား သိလာၾကတယ္။ တျခားတိုင္းျပည္ေတြအထိပါ သိလာတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္က ေဖ့စ္ဘြတ္မေပၚေသးပါ။ ဆက္သြယ္ေရးမွာ အီးေမးလ္သာရွိတယ္။ အီးေမးလ္တေစာင္မွာ မိဘေဆြမ်ိဳးထဲကကြယ္လြန္သြားသူေတြကို ရည္စူးျပီး ကုသိုလ္ျပဳတဲ့အေနနဲ႔ ေဆးခန္းေလးအတြက္ လွဴခ်င္ပါတယ္တဲ့။ နာမည္က ဗမာနာမည္မဟုတ္ပါ။ ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္းနဲ႔ ဘဏ္အခ်က္အလက္ေတြ ပို႔ေပးလိုက္ပါတယ္။ အဲဒီမွာ ကြ်န္ေတာ္ နေမာ္နမဲ့ႏိုင္ေၾကာင္းေပၚေတာ့တာပဲ။ ျပန္စာမွာ အသံဖိုင္နဲ႔လာပါေလေရာ။
ကြ်န္ေတာ္က အမ်ိဳးသားတဦးအထင္နဲ႔စာျပန္တာ။ ဆရာဦးတင့္ေဆြလုပ္လိုက္မွ အဖြါးၾကီးက အဖိုးၾကီးျဖစ္ေရာတဲ့။ က်မက ရွမ္းနဲ႔ တရုပ္စပ္ပါ။ စကၤာပူမွာေနတာၾကာျပီတဲ့။ မနည္းေတာင္းပန္ရတယ္။ မၾကာခင္မွာ စကၤာပူေဒၚလာ (၅ဝဝ) လည္း ဘဏ္ထဲေရာက္လာပါတယ္။ အသက္-က်ား-မ ဘယ္ေလာက္အေရးၾကီးတာလည္း ထပ္သိေစခ်င္လို႔ပါ။
ေဒါက္တာတင့္ေဆြ
၁၂-၆-၂ဝ၁၆
Comments
Post a Comment