ခိုးခ်ျခင္း အႏုပညာ
တျခားလူေတြအတြက္ေတာ့ အဆန္းဟုတ္မယ္မထင္။ ကြ်န္ေတာ္အံ့ၾသ စိတ္ေမာရတဲ့ စာေမးပြဲ ခိုးခ်ျခင္း အႏုပညာ။
ကြ်န္ေတာ္တို႔ေခတ္နဲ႔ ယွဥ္မေရးခ်င္ပါ။ ၾကြားတာလို႔ထင္သူနဲ႔ ညံ့လိုက္တာလို႔ ျမင္သူလို႔ ႏွစ္မ်ိဳးရွိၾကတယ္။ အေမရိကကို မလာခင္ အိႏၵိယမွာ ၂၄ ႏွစ္ၾကာခဲ့တယ္ဆိုေတာ့ အထင္ေသးတဲ့မ်က္ႏွာေတြနဲ႔ တခ်ိဳ႕က ၾကည့္ၾကတယ္။
တင္ျပလိုတာက တမ်ိဳး။ ဆိုရွယ္လစ္ေခတ္မွာ တိုင္းျပည္ကို တခါးပိတ္ထားလို႔ အေျခခံလူသံုးကုန္မွန္သမွ် ရွားတယ္။ ၅ ႏွစ္ စီမံကိန္းတခုျပီးတိုင္း ပိုပိုရွားလာတယ္။ ေမွာင္ခိုလုပ္ငန္း ျဖစ္လာတယ္။ စနစ္က သင္ေပးတာ။ တန္းစီတိုးစားလူတန္းစား ေပၚလာတယ္။ စနစ္က သင္ေပးတာ။ လက္ဖက္ရည္ဖိုးယဥ္ေက်းမႈ ေပၚလာတယ္။ စနစ္ကသင္ေပးတာ။ အဂတိလိုက္စားမွ ထမင္းနပ္မွန္စားရမယ္။ စနစ္ကသင္ေပးတာ။ အႏွစ္ ၂၀ စီမံကိန္းအကုန္မွာ ကုန္းေကာင္းစရာမရွိ။ စနစ္ကလုပ္ေပးတာ။
စစ္အစိုးရလက္ထက္မွာ ပညာေရး။ ေက်ာင္းသားေတြ ႏိုင္ငံေရးမလုပ္ရင္ ျပီးေရာ။ စာေမးပြဲ အက်မရွိေစရ စသျဖင့္။ စာေမးပြဲ ခိုးခ်နည္းအစံု ေပၚလာတယ္။ အစိုးရက သင္ေပးတာ။ တတ္တာမတတ္တာ အေရးမၾကီး၊ ဘြဲ႔ေတြ ရာထူးေတြ အလွဴယပ္ေတာင္ကမ္းသလို ေပးသနားတယ္။ အစိုးရက သင္ေပးတာ။ စာေမးပြဲခိုးခ်ခဲ့သူတခ်ိဳ႕က ပါေမာကၡေတြ ျဖစ္လာၾကတယ္။ မမွန္တာေတြ သင္ခိုင္း၊ စာေမးပြဲမွာ မွားတာေတြ ေမးတယ္။ အစိုးရက သင္ေပးတာ။
မွန္ကန္သူေတြကိုေတာ့ ကန္ေတာ့။
ျပည္ထဲအေရး ေပါက္နဲ႔ေက်းစကား ဒီအေရးမွာ လြဲမွားတယ္။ ေရႊဝါေရာင္စပါးခင္း ဠင္းတနားတာ သိသာတယ္။ ဠင္းတမ်ိဳးဆက္ မကုန္ႏိုင္ေတာ့ပါ။ စနစ္ေတြက ေမြးထုတ္ထားတာ။
ေဒါက္တာတင့္ေဆြ
၁၉-၂-၂၀၂၀
Comments
Post a Comment