ဆရာဝန္ ရသ
မႏွစ္က ျမန္မာျပည္အလည္ျပန္တဲ့ ခရီးစဥ္အတြင္းမွာ ဆရာဝန္ေပါင္းမ်ားစြာနဲ႔ေတြ႔ရတယ္။ တည္းတာကလည္း ဆရာဝန္အိမ္မွာ။ သြားေလရာျမိဳ႕ေတြမွာ ဆရာဝန္ေတြနဲ႔ ေတြ႔ပါတယ္။
ဆရာဝန္ေတြကို အမ်ိဳးမ်ိဳး ေဝဘန္ ပုတ္ခတ္ ေရးသားၾကတာေတြ ေဖ့စ္ဘြတ္မွာ ဖတ္ခဲ့ရျပီးမွ လာတာ။
ေတြ႔ခဲ့တဲ့ဆရာဝန္ေတြကေတာ့ ကိုယ္တိုင္မေျပာၾကေပမဲ့ သူတို႔ မိခင္ေတြ ေဆြမ်ိဳးေတြက ေျပာၾကတာေတြကို ကိုယ္တိုင္ နားေထာင္ရတယ္။ ရသဝတၳဳေတြ ေရးလို႔ေတာင္ရတယ္။ မေရးလိုပါ။ မေရးတတ္ပါ။
အလုပ္သင္ဆရာဝန္မေလးမိခင္ကေျပာတယ္။ အမ်ိဳးထဲကပါ။ ဂ်ဴတီက်တာက ၄၈ နာရီတဲ့။
အေမရိကမွာဆို ဘယ္သူမဆို တနာရီဘယ္ေလာက္ႏႈန္းရတယ္။ အခ်ိန္ပိုလုပ္ရင္ တဆခြဲရတယ္။ ဒီမွာကေတာ့ မေမးခဲ့ရပါ။
သူ႔အေမက ေန႔လယ္စာလာပို႔တာကို ကျပာကယာ မ်က္ႏွာထားအိုစာစာနဲ႔ ထြက္ယူပါသတဲ့။ ေက်းဇူးပဲအေမလို႔ေတာင္ မေျပာအား။ ဟယ္ ငါ့သမီး ရိုင္းေနျပီ။
အခ်ိဳပြဲစာရင္း အခါးေရပါေသာက္ခဲ့တယ္။ အမ်ိဳးဆရာဝန္မေလး လူနာေတြကိုေတာ့ ျပံဳးျပႏိုင္စြမ္းေမြးႏိုင္ပါေစသတည္း။
ေဒါက္တာတင့္ေဆြ
၂၁-၅-၂ဝ၁၈
၂၁-၅-၂ဝ၁၉
ဆရာဝန္ေတြကို အမ်ိဳးမ်ိဳး ေဝဘန္ ပုတ္ခတ္ ေရးသားၾကတာေတြ ေဖ့စ္ဘြတ္မွာ ဖတ္ခဲ့ရျပီးမွ လာတာ။
ေတြ႔ခဲ့တဲ့ဆရာဝန္ေတြကေတာ့ ကိုယ္တိုင္မေျပာၾကေပမဲ့ သူတို႔ မိခင္ေတြ ေဆြမ်ိဳးေတြက ေျပာၾကတာေတြကို ကိုယ္တိုင္ နားေထာင္ရတယ္။ ရသဝတၳဳေတြ ေရးလို႔ေတာင္ရတယ္။ မေရးလိုပါ။ မေရးတတ္ပါ။
အလုပ္သင္ဆရာဝန္မေလးမိခင္ကေျပာတယ္။ အမ်ိဳးထဲကပါ။ ဂ်ဴတီက်တာက ၄၈ နာရီတဲ့။
အေမရိကမွာဆို ဘယ္သူမဆို တနာရီဘယ္ေလာက္ႏႈန္းရတယ္။ အခ်ိန္ပိုလုပ္ရင္ တဆခြဲရတယ္။ ဒီမွာကေတာ့ မေမးခဲ့ရပါ။
သူ႔အေမက ေန႔လယ္စာလာပို႔တာကို ကျပာကယာ မ်က္ႏွာထားအိုစာစာနဲ႔ ထြက္ယူပါသတဲ့။ ေက်းဇူးပဲအေမလို႔ေတာင္ မေျပာအား။ ဟယ္ ငါ့သမီး ရိုင္းေနျပီ။
အခ်ိဳပြဲစာရင္း အခါးေရပါေသာက္ခဲ့တယ္။ အမ်ိဳးဆရာဝန္မေလး လူနာေတြကိုေတာ့ ျပံဳးျပႏိုင္စြမ္းေမြးႏိုင္ပါေစသတည္း။
ေဒါက္တာတင့္ေဆြ
၂၁-၅-၂ဝ၁၈
၂၁-၅-၂ဝ၁၉

Comments
Post a Comment