Tuesday, May 28, 2019

ေက်ာက္ကန္ရြာမွာ ေန႔လယ္စာ





မႏွစ္ကျပန္ေရာက္တယ္။ ၁၉၉၀ ေဆာင္းလတညမွာ စစ္ေထာက္လွမ္းေရးက လာဖမ္းေတာ့ ေရွာင္ေျပးႏိုင္ခဲ့ျပီး ေနရာအမ်ိဳးမ်ိဳးမွာ ပုန္းေရွာင္ေနႏိုင္ခဲ့တာ ၂ ပတ္ၾကာတယ္။ ကြ်န္ေတာ့္ကို အကာအကြယ္ေပးၾကသူေတြထဲက တဦးနဲ႔ ျပန္ဆံုရပါတယ္။

လြန္ခဲ့တဲ့ ၂၈ ႏွစ္က သံလင္ပန္းနဲ႔လာပို႔တဲ့ မနက္စာ ညစာကို ဒီအိမ္မွာ စားခဲ့တယ္။ အဲဒီတုန္းကေတာ့ ထမင္းေတြ ဟင္းေတြရဲ႕အရသာကို ကြ်န္ေတာ္ တကယ္မသိခဲ့ပါ။

အခုေတာ့ အရသာခံစားႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။ ေက်းဇူး။ ေဒၚျမျမေအးလက္ထဲက သေျပပန္းဟာ အသက္တမွ်တန္ဖိုးၾကီးတယ္။

ေဒါက္တာတင့္ေဆြ
၂၈-၅-၂ဝ၁၈
၂၈-၅-၂ဝ၁၉

မႏွစ္က အလည္ျပန္ေတာ့

ခ်င္းတြင္းျမစ္အေနာက္ဖက္တေၾကာ လိုေလေသးမရွိ လုပ္ေဆာင္ေပးတဲ့ ပုလဲကမိသားစုနဲ႔အတူ။

ပံုထဲက ကြ်န္ေတာ္ အခုနည္းနည္းေလးပိုဝလာျပီး၊ ေဒၚျမျမေအးက ပံုထဲကထက္ စစ္သြားတယ္။ အိမ္ရွင္ေတြ ဘယ္လိုေန မသိ။ ေနေကာင္းၾကပါေစ။

ေဒါက္တာတင့္ေဆြ
၂၈-၅-၂ဝ၁၈
၂၈-၅-၂ဝ၁၉

Bye Pale

ေဒါက္တာတင့္ေဆြ
၂၈-၅-၂ဝ၁၈
၂၈-၅-၂ဝ၁၉

ျမိဳင္ျမိဳ႕နယ္ ေက်ာင္းရပ္ရြာမွာ

၁၉၉ဝ ကတည္းက အေရာင္အေသြးတူသူေတြနဲ႔ မႏွစ္က ဒီလိုေန႔မွာ ျပန္ဆံုရတယ္။

ကြ်န္ေတာ္ ဆရာဝန္လုပ္ခဲ့စဥ္ကေရာ ႏိုင္ငံေရးလုပ္ေတာ့ပါ ခ်င္းတြင္းျမစ္ အေရွ႕ဖက္ အေနာက္ဖက္က ျမိဳ႕ေတြရြာေတြနဲ႔ သက္ဆိုင္ခဲ့တယ္။ လူနာေတြရွိတယ္။ မဲေပးသူေတြရွိတယ္။ မဲရေအာင္စည္းရံုးသူေတြရွိတယ္။

ပုန္းေရွာင္ေနရစဥ္ကလည္း အဲလိုနယ္ေတြက ကူညီၾကပါတယ္။ က်န္ရစ္ခဲ့တဲ့ မိသားစုကိုလည္း ေစာင့္ေရွာက္ၾကတယ္။ ရြာအမည္ေတြ အလြတ္ရတယ္။ ေနေကာင္းၾကပါေစ။

ေဒါက္တာတင့္ေဆြ
၂၈-၅-၂ဝ၁၈
၂၈-၅-၂ဝ၁၉

No comments:

Post a Comment

Note: Only a member of this blog may post a comment.

သတ္ပံုမွန္ေခတ္က

ေကာက္႐ိုးကေလးတမွ်င္ စာကေလးတေစာင္ ေဒါက္တာတင့္ေဆြ