မင္းေနျပည္
ေနျပည္ေတာ္သြားမွာဆိုလို႔ အထင္ေတာ့ မလြဲေစ မၾကီးလိုပါ။ ရင္းႏွီးတဲ့ဆရာေတာ္တပါးနဲ႔ ေတြ႔ဖို႔ပါ။ ဆရာေတာ္က ေနျပည္ေတာ္နားကရြာတရြာမွာ ေက်ာင္းသားေတြကို အဂၤလိပ္စာသင္ေပးေနတာ။ ယူအက္စ္ေအက အဂၤလိပ္စာသင္နည္း စာအုပ္တစံု ကပ္လွဴဖူးတယ္။
ေနျပည္ေတာ္ေကာင္စီမွာ တာဝန္ယူေနရသူတေယာက္ကလည္း ၅ တန္းကတည္းကသူငယ္ခ်င္း။ သူနဲ႔လည္း မံုရြာ စတိတ္တူးကအေၾကာင္းေတြသာ ေျပာျဖစ္မွာ။
ကြ်န္ေတာ့္သားအၾကီးဆံုး (ကြယ္လြန္) ရဲ႕ သူငယ္ခ်င္းတေယာက္လည္း ေနျပည္ေတာ္ကေန ဖုန္းဆက္ေသးတယ္။
အမတ္ေတြထဲမွာ ကြ်န္ေတာ္ကိုသိသူ လက္ခ်ိဳးေရလို႔ရတယ္။ ေတြ႔ရင္ သူတို႔နဲ႔ ျခင္းခတ္ျဖစ္မလား မသိ။ ေဂါက္သီးေတာ့ မရိုက္တတ္။
တည္းမဲ့အိမ္က ပညာေရးဝန္ၾကီးဌာနက အရာရွိတဦး။ သူနဲ႔ေတာ့ ပညာေရးစနစ္သစ္အေၾကာင္း ေျပာခ်င္မိတယ္။
ကြ်န္ေတာ္က မင္းရြာမွာ ေမြးတယ္။ အေမ့ရြာက မင္းတိုင္ပင္၊ ကိုယ္တိုင္က မင္းေဘးသင့္တဲ့ မင္းေျပး။ ေမြးတဲ့တိုင္းျပည္ကို အေရာက္လာႏိုင္ေပမဲ့ မင္းေနျပည္ကား မေမွ်ာ္ေသာ္လည္း ေဝးေနဆဲ။
ေဒါက္တာတင့္ေဆြ
၂၄-၅-၂ဝ၁၈
၂၄-၅-၂ဝ၁၉
Comments
Post a Comment