Friday, February 22, 2019

လက္က်န္တပြင့္

သခင့္ျခံတြင္
တပြင့္က်န္ေသာ ပန္းကေလး။

မခူးအား၍
ဆူးၾကားက်န္ရစ္ခဲ့သေလာ။
မခူးရက္၍
ဆူးထက္ခ်န္ရစ္ခဲ့ေလသေလာ။
မခူးလို၍
ဆူးညိဳၾကားတြင္ သူ႔ကံပင္ဟု
တမင္စြန္႔ခဲ့ေလသေလာ။

မည္သို႔ျဖစ္ေစ
သခင့္ေျမ၌ ညေနရီႏွင့္
လြမ္းေအာင္ပြင့္သည့္ တပြင့္က်န္ေသး
ပန္းကေလးေၾကာင့္
ေတးသည္ငွက္ေဆြ အေဆြးေျပသည္
ေႏြဦးဆန္းစမွာတကား။

တင္မိုး
ေရဆန္ေလဆန္ကဗ်ာမ်ား
၁၄-၁၀-၁၉၇၃

ေပၚလစီသတ္ပံုနဲ႔ေရးခဲ့တာမဟုတ္ေၾကာင္း တင္ျပအပ္ပါတယ္။ ျမန္မာစာျခံထဲမွာ သတ္ပံုမွန္ေရးသူေတြ တပြင့္မက က်န္ပါေစသတည္း။

ေဒါက္တာတင့္ေဆြ

No comments:

Post a Comment

Note: Only a member of this blog may post a comment.

ႏွမ္းဖတ္ခ်ဥ္ဋီကာ

ႏွမ္းဖတ္ခ်ဥ္စာေရးေတာ့ ႏွမ္းဖတ္နဲ႔ ပဲဖတ္ကို ခြဲျခားေျပာၾကတယ္။ အရင္တင္စဥ္ကလည္း အဲလိုကြန္မင့္ေတြလာပါတယ္။ အေရာင္မတူတာကို ေထာက္ျပၾကတယ္။ ဆီးၾက...