ပုဂံေခတ္က ပိေတာက္ပန္းေျခာက္

ကြ်န္ေတာ့လက္ထဲမွာ စာရြက္ေတြဝါ၊ ကြန္ျပဴတာစာစီမဟုတ္။ စုတ္ေနတဲ့ေနရာ ပလာစတာ။ တခ်ိဳ႕ေနရာ တမာေစးနဲ႔လည္းပါ။ ပိေတာက္ေရႊဝါ နဲ႔ ပုဂံေက်ာင္းက ေခါင္းေလာင္းသံကဗ်ာ။

အခါခါဖတ္ၾကည့္ အဓိပၸါယ္ျပည့္။ အရသာရွိ။ အားရွိ။ သံေဝဂနဲ႔ သတိ။

ျပင္ထုတ္ေတြ ျပင္တင္ေတြကို အကုန္သိ။ မလုပ္ေကာင္းလို႔ထင္မိ။

ကြ်ႏု္ပ္သည္ကား ေခတ္ေပၚျမန္မာစာကို မဖတ္တတ္သည့္ ပုဂံေခတ္က ပိေတာက္ပန္းေျခာက္မွ်ျဖစ္ေတာ့၏။

ေဒါက္တာတင့္ေဆြ

Comments