Tuesday, December 24, 2019

လက္က်န္တပြင့္

သခင့္ျခံတြင္
တပြင့္က်န္ေသာ ပန္းကေလး။

မခူးအား၍
ဆူးၾကားက်န္ရစ္ခဲ့သေလာ။
မခူးရက္၍
ဆူးထက္ခ်န္ရစ္ခဲ့ေလသေလာ။
မခူးလို၍
ဆူးညိဳၾကားတြင္ သူ႔ကံပင္ဟု
တမင္စြန္႔ခဲ့ေလသေလာ။

မည္သို႔ျဖစ္ေစ
သခင့္ေျမ၌ ညေနရီႏွင့္
လြမ္းေအာင္ပြင့္သည့္ တပြင့္က်န္ေသး
ပန္းကေလးေၾကာင့္
ေတးသည္ငွက္ေဆြ အေဆြးေျပသည္
ေႏြဦးဆန္းစမွာတကား။

ေရဆန္ေလဆန္ကဗ်ာမ်ားထဲက ၁၄-၁၀-၁၉၇၃ ေန႔စြဲနဲ႔ ဆရာတင္မိုးကဗ်ာ။

အခုေတာ့ ျမန္မာစာသတ္ပံုမွန္ လက္က်န္တပြင့္ မရွိေတာ့ပါတကား။

ေဒါက္တာတင့္ေဆြ
၂၄-၁၂-၂၀၁၈
၂၄-၁၂-၂၀၁၉

No comments:

Post a Comment

Note: Only a member of this blog may post a comment.

ဆိုရွယ္လစ္ေခတ္၏ ေကာင္းကြက္ကိုရွာျခင္း

လုပ္သားျပည္သူႏွင့္ ဦးၾကီးဟု အေခၚခံရသူမ်ား၏ စကားဝိုင္းမွာ ေျပာၾကတယ္။ လုပ္သားျပည္သူ- အဲဒါ ငစိန္နဲ႔ မီးဒုန္းေခတ္ ဦးၾကီး - ဆန္တျပည္ ၆၅ ျပ...