Monday, December 30, 2019

သီခ်င္းေတြ ကဗ်ာေတြ ပ်က္ေအာင္လုပ္တဲ့ေခတ္


ဦးၾကင္ဥ ပေဒသာသီခ်င္းမ်ား ကြ်န္ေတာ္တို႔ေခတ္က ေက်ာင္းသံုးစာအုပ္ျဖစ္ပါတယ္။

မိႈင္းတမို႔မို႔ခ်ီ
တေဖာ္ေဝးနယ္ခ်ီ
တကိုယ္ေဆြးဖြယ္ခ်ီ
သည္တခါ ငါေဖဂ်ီသနစ္ကိုခ်ီ
သည္တခါ ဝေနစရာခ်ီ
မႈန္တႏြဲ႔ႏြဲ႔

ကဆုန္လဖြဲ႔

သင္းေျမနံ႔တၾကိဳင္။

စကားေရႊဝါႏွင့္၊ ေညာင္သီတာ ေရေတာ္သြန္းခ်ိန္မို႔၊ ရႊန္းေဝလို႔လိႈင္။

ျမိဳင္ျမစ္စံု ယမံုခပါတဲ့၊ ျပည္အမရမ႑ိဳင္၊ ခရိုင္နယ့္တဝိုင္း။

သို႔ခ်ိန္ဆီ၊ ရင့္က်ဴးပဥၥဂႌႏွင့္၊ တိမ္ပန္းခ်ီ ေပြလို႔ေရးေပလိမ့္၊ ေဆးရင့္ျပာလိႈင္း။

ခုေခတ္မွာ သတ္ပံုေတြေျပာင္းထားၾကတယ္။ သင္းေျမနံ႔တစ္ၾကိဳင္ တဲ့။ ခရိုင္နယ့္တစ္ဝိုင္း တဲ့။ သီခ်င္းေတြ ကဗ်ာေတြ ပ်က္ေရာ။

ေဒါက္တာတင့္ေဆြ
၃၀-၁၂-၂၀၁၉

No comments:

Post a Comment

Note: Only a member of this blog may post a comment.

ဆိုရွယ္လစ္ေခတ္၏ ေကာင္းကြက္ကိုရွာျခင္း

လုပ္သားျပည္သူႏွင့္ ဦးၾကီးဟု အေခၚခံရသူမ်ား၏ စကားဝိုင္းမွာ ေျပာၾကတယ္။ လုပ္သားျပည္သူ- အဲဒါ ငစိန္နဲ႔ မီးဒုန္းေခတ္ ဦးၾကီး - ဆန္တျပည္ ၆၅ ျပ...