၁၉၉၀ ေဆာင္း
ဘယ္သူေတြကို ဘယ္လမ္းကေန ဘယ္နည္းနဲ႔ပို႔ေဆာင္ရမလဲ တာဝန္တစိတ္ပိုင္းက ကြ်န္ေတာ့ပခံုးေပၚမွာ။ သြားေတြ႔ရ၊ လိုက္ေျပာရ၊ ခ်ိန္းခ်က္ရ၊ လိုတာေတြ ျဖည္ဆီးေပးရပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္က မိသားစုၾကီးလို႔ ခ်န္ေနရမဲ့စာရင္းထဲမွာ။ ခ်န္ေနရစ္လို႔ မျဖစ္တာကို ကြ်န္ေတာ္ကမသိ။
အဲလိုႏိုင္ငံေရးလုပ္ေနမွန္း မသိေလာက္ေအာင္၊ ၾကားထဲမွာ ပုလဲကေနအိမ္ကိုျပန္ျပန္ဝင္လာရတယ္။ လူနာေတြကို ေဆးကုရတယ္။ ေနာက္ ထြက္ရျပန္တယ္။ ျမိဳ႕တျမိဳ႕။ ေနရာတခု။ လူတဦး။ ျပန္လာရျပန္တယ္။
မသိေလာက္ေအာင္လို႔ထင္တာ မွားမွန္းလည္း ကြ်န္ေတာ္က မသိခဲ့ပါ။ သူတို႔ကလည္း စီမံခ်က္ဆြဲေနၾကျပီ။ ကေန႔က ႏိုဝဘၤာလ ၁၈ ရက္။ ေနာက္တပတ္ေနရင္ ကြ်န္ေတာ့္ကို ဖမ္းမယ္လို႔ သူတို႔က သတ္မွတ္လိုက္ျပီ။ ကြ်န္ေတာ္က အဲတာလည္းမသိ။ ထြက္ျပန္တယ္။ ျမိဳ႕တျမိဳ႕။ ေနရာတခု။ လူတဦး။ ျပန္လာျပန္တယ္။ မိသားစုဆီနဲ႔ လူနာေတြဆီ။
၁၉၉၀ ေဆာင္းလေတြဟာ ေအးလည္း ေအးတယ္။ ေခြ်းလည္းျပန္ခဲ့ပါတယ္။
ေဒါက္တာတင့္ေဆြ
၁၈-၁၁-၂၀၁၈
Comments
Post a Comment